Σχολιασμός για "Η Ελένη του σήμερα"

Αναστασιάδου Πηνελόπη – Γιαμαλίδου Έλενα

 

Η Ελένη του σήμερα

 

Μια πραγματική Ελένη του σήμερα, μέσα από τα μάτια δύο κοριτσιών που περιγράφουν τη σημερινή Ελλάδα της ανασφάλειας, καλύτερα κι από τους μεγάλους. Τους μεγάλους που είναι έτοιμοι να παραδώσουν στα χέρια τους μια χώρα τρεμάμενη. Γεμάτη παιδιά που παλεύουν για να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο των ονείρων τους, αλλά δε βρίσκουν δουλειά. Παιδιά με μάτια θαμπωμένα από την ομίχλη της διαφθοράς. Παιδιά που ζουν σε μια πανέμορφη χώρα όπου οι περισσότεροι κάτοικοί της νιώθουν πως δεν έχουν υποχρεώσεις, παρά μόνο δικαιώματα. Στη χώρα όπου το «φαίνεσθαι» έχει μεγαλύτερη σημασία από το «είναι». Οι αξίες και τα ιδανικά δεν έχουν πια θέση στο ελληνικό λεξιλόγιο. Κι οι περισσότεροι Έλληνες νοιάζονται μόνο για το χρήμα. Νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους.

«Η Ελένη του σήμερα», έχει μια και μόνο λύση. Να φύγει από τη χώρα της να πετάξει μακριά. Να ψάξει να βρει ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό. Για να αναγνωριστεί η αξία της, για να βρει εύκολα δουλειά. Θέλει να ζήσει σε ένα περιβάλλον ισονομίας, ισοπολιτείας, αξιοκρατίας. Θέλει να την κρίνουν συνειδητοποιημένοι πολίτες, να ανοίξει τα φτερά της κοντά τους, να φτιάξει μια οικογένεια εκεί. Να αφήσει πίσω της την πληγωμένη Ελλάδα…

Πληγώθηκα διαβάζοντας το κείμενο των συγγραφέων. Της Πηνελόπης Αναστασιάδου και της Έλενας Γιαμαλίδου. Πληγώθηκα γιατί έχουν απόλυτο δίκιο. Ποια Ελλάδα παραδίδουμε στα χέρια τους εμείς οι πιο μεγάλοι;

Την Ελλάδα της πτώχευσης, της διαφθοράς, της ανεργίας… Όσο κι αν κάποιοι από μας πάλεψαν σκληρά σε όλη τους τη ζωή, όσο κι αν ονειρεύτηκαν μια χώρα παραδεισένια, διαψεύστηκαν. Διαψεύστηκαν γιατί δεν ήταν πολλοί. Γιατί δεν πάλεψαν όσο έπρεπε, ίσως…

Όμως, θα προσπαθούσα να πείσω με όλη τη δύναμη της καρδιάς μου και τις δύο συγγραφείς να διαβάσουν την «Ελένη του Ευριπίδη», το κείμενο μιας άλλης Ελένης του 2011. Να ταξιδέψουν, μέσα από τα μάτια μιας κοπέλας στην ίδια ηλικία με εκείνες, στα συναισθήματα μιας γυναίκας προδομένης που χρησιμοποιήθηκε για δόλιους σκοπούς, όπως ακριβώς και η Ελλάδα. Και να παλέψουν. Να παλέψουν σκληρά για τις αξίες και τα ιδανικά που ονειρεύονται. Είμαι σίγουρη πως ξέρουν καλά τι φταίει. Είμαι σίγουρη πως ξέρουν πως ένα όνειρο δεν το εγκαταλείπεις χωρίς να παλέψεις.

Γιατί μετά…

Γιατί μετά η ίδια η Ελλάδα, θα σε πληγώσει περισσότερο. Η ίδια η πατρίδα σου, θα σε ρωτήσει τι έκανες εσύ για εκείνη.

Όχι, δεν έπρεπε να φύγεις.

Όχι δεν έπρεπε να την εγκαταλείψεις.

Δεν εγκαταλείπουμε ποτέ τον αγώνα, ακόμα κι αν πρέπει να πατήσουμε πάνω στα συντρίμμια της χώρας που αγαπάμε για να τη βοηθήσουμε. Να τη βοηθήσουμε να σηκώσει το κεφάλι ψηλά, να παραμείνει για πάντα Ελλάδα των ονείρων μας.

Πηνελόπη, Έλενά μου, το οφείλετε στα παιδιά σας…

 

Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη