Σχολιασμός για "Η Ελένη του Ευριπίδη"

Γεμιντζή Ελένη

Η Ελένη του Ευριπίδη

Μια Ελένη του 2011, χώνεται στο μυαλό, στις σκέψεις, στα συναισθήματα της Ελένης του Ευριπίδη. Θυμάται τον αγαπημένο της, τον Μενέλαο. Πόσο θα ήθελε να ζούσε ακόμη… Θυμάται πως έγινε η αφορμή ενός πολέμου.

Και σπαράζει.

Κουβαλά στους ώμους της φορτίο ευθύνης για όλους όσοι πέθαναν στον πόλεμο. Κι ήταν τόσοι πολλοί. Δεν της αξίζει αυτό το φορτίο! Αλλά με ποιον τρόπο θα μπορούσε να το αποδείξει; Δεν είχε πάει ποτέ στην Τροία. Δεν ήταν υπεύθυνη για τους Τρώες που έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να προστατέψουν κάτι που ποτέ δεν είχαν. Ούτε για τους Αχαιούς που πολεμούσαν για να μεγαλώσει η εξουσία του Αγαμέμνονα… Το όνομά της ήταν μονάχα η αφορμή του πολέμου. Την έχρισαν προδότρια, άπιστη σύζυγο. Μόνο οι θεοί γνώριζαν την αθωότητά της. Μόνο οι θεοί γνώριζαν πως καταστράφηκε η ζωή της, σκόνη έγιναν τα όνειρά της, απλά και μόνο γιατί κάποιοι τη χρησιμοποίησαν.

Και τώρα, μόνη, ολομόναχη, στις ακτές του Νείλου, αντικρίζει τη χλομή σελήνη, προσπαθεί να πνίξει τις αναμνήσεις της με λυγμούς. Υπόσχεση δίνει στον εαυτό της να μην κλάψει ποτέ ξανά. Υπόσχεση δίνει στο ολόγιομο φεγγάρι να παλέψει για τα όνειρά της…

Μεστό το κείμενο της Ελένης Γεμεντζή, μιας Ελένης του σήμερα, που ταξίδεψε στις σκέψεις, στα συναισθήματα της Ωραίας Ελένης, μιας γυναίκας που προδόθηκε, αλλά το όνομά της ζει ακέραιο στους αιώνες. Γοργή γραφή και έντονα συναισθήματα, διακοσμημένο κείμενο με την πανέμορφη νυχτερινή φύση της Αιγύπτου, που τη λούζει το ασημένιο φεγγάρι. Βαθιά ανάλυση του κειμένου του Ευριπίδη πάνω σε ένα μοιραίο πρόσωπο: Το πρόσωπο της Ελένης.

Πόσες και πόσες γυναίκες, αιώνες τώρα, χρησιμοποιούνται σαν κι εκείνη, γίνονται οι αφορμές που χρειάζονται άνομα χέρια; Πόσες και πόσες φορές άδολα συναισθήματα καρδιάς χρησιμοποιούνται για δόλιους σκοπούς; Κι ενώ η Ελένη του Ευριπίδη προσπαθεί να ξεχάσει τα παλιά, να χαρεί, δίνοντας  υπόσχεση να παλέψει για το μέλλον της, εγώ, χρόνια συγγραφέας, χαίρομαι που υπάρχουν τέτοια κορίτσια, σαν τη δική μας Ελένη του 2011, την Ελένη Γεμεντζή. Γιατί είμαι σίγουρη πως θα παλέψει κι εκείνη για ένα καλύτερο μέλλον στο χώρο της γραφής.

Καλή επιτυχία, Ελένη μου. Δύσκολος ο δρόμος, αλλά πανέμορφος…

Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη