Περιγραφή της καθημερινότητας

Καθημερινότητα. τα γεγονότα και οι καταστάσεις που βιώνει η ανθρωπότητα σε καθημερινή βάση. Η ωμή πραγματικότητα που δε γίνεται πάντα καθολικά αντιληπτή. Δεν είναι λίγοι αυτοί που δειλιάζουν να την κοιτάξουν κατάματα και προτιμούν να ζουν σε μια ουτοπία. Ίσως ο φόβος που τους κυβερνά αιτιολογείται από την τάση της καθημερινότητας να ανατρέπει τα δεδομένα. Μερικές φορές όμως είναι τόσο σκληρή που δεν αντέχουν όλοι να την αντιμετωπίσουν. Ποια είναι όμως η πραγματική της υπόσταση;

Μια γυναίκα αχνοφαίνεται κουλουριασμένη πίσω από μια ασβεστωμένη εκκλησία. Είναι μικρόσωμη και σκελετωμένη. Το χιόνι δεν έχει κοπάσει εδώ και μέρες και το κρύο μοιάζει να διαπερνά όλο της το είναι. Παγωμένη και ρακένδυτη καθώς είναι δε φαίνεται να της απομένουν πολλές μέρες στο άδικο παιχνίδι που λέγεται ζωή. Το μοναδικό της πανωφόρι είναι μια παλιά ξεσχισμένη καφέ κουβέρτα που καταφέρνει να καλύπτει ένα αρκετά μεγάλο μέρος του σώματός της. Αν την παρατηρήσει κανείς με μεγαλύτερη προσοχή, θα καταλάβει ότι η ηλικία της κυμαίνεται κάπου κοντά... στα τριάντα. Παρά το νεαρό της ηλικίας της, οι ζάρες φαίνεται να έχουν κατακλύσει όλο της το κορμί. Το δέρμα της είναι χλωμό και ρυτιδιασμένο. Ακόμα, στο δεξί της μάγουλο διακρίνεται μια μεγάλη, κόκκινη ουλή. Τα μάτια της έχουν το χρώμα του ξεθωριασμένου γαλάζιου και συνοδεύονται από μαύρους κύκλους οι οποίοι της δίνουν μια ταλαιπωρημένη όψη. Το χρώμα των μαλλιών της είναι το μαύρο ενώ δεν είναι λίγες οι άσπρες τούφες που προσδίδουν ένα γερασμένο ύφος στο σύνολο του παρουσιαστικού της. 

Το όνομά της είναι "Καθημερινότητα" και είναι μια ζητιάνα που παρακαλεί τους περαστικούς για ελεημοσύνη. Το παράδοξο είναι ότι παρ’ όλο που βρίσκεται δίπλα σε μια εκκλησία, δεν επιθυμεί να μπει μέσα. Εκεί θα έβρισκε σίγουρα ένα κομμάτι ψωμί και λίγη ζεστασιά. Προτιμά όμως να παραμείνει αβοήθητη έξω στο κρύο. Όποιος επιδιώξει να μάθει τι κρύβεται πίσω από αυτή την αξιολύπητη φιγούρα, αργά ή γρήγορα θα συνειδητοποιήσει πως δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια διεφθαρμένη γυναίκα που έχει βυθιστεί στο βούρκο της αμαρτίας. Παλαιότερα βέβαια η εξαθλιωμένη αυτή γυναίκα είχε μια στέγη για να μείνει, χρήματα για να αγοράσει τα προς το ζην και φιλικά πρόσωπα που της κρατούσαν συντροφιά. Ωστόσο εκείνη ποτέ δεν εκτίμησε κανένα από αυτά τα αγαθά και με τον απαίσιο της χαρακτήρα κατάφερε να τα κάνει όλα στάχτη... Και να... Η τράπεζα της κατάσχεσε το σπίτι, η ίδια κατασπατάλησε όλη της την περιουσία, σχέσεις με τοκογλύφους... Έκλεψε χρήματα από τους ανθρώπους που την υποστήριζαν και την αγαπούσαν. Ίσως η μοίρα δεν ήταν και τόσο δίκαια απέναντί της, αλλά σίγουρα θα μπορούσε να είχε ανατρέψει τα δεδομένα, αν άλλαζε την κοσμοθεωρία της.

Τελικά αν η καθημερινότητα έπαιρνε ανθρώπινη διάσταση θα ήταν από τα πιο αποτρόπαια θεάματα. Δε θα μπορούσε να είχε κάποιο καλύτερο παρουσιαστικό εφόσον διαμορφώνεται από το σύνολο των ανθρώπων που την αποτελούν. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου κυρίαρχες δυνάμεις είναι η αμαρτία και η διαφθορά. Οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για τίποτε άλλο παρά για τον εαυτό τους και αυτό έχει ως συνέπεια την πνευματική τους υποβίβαση. Μπορεί τα άτομα που απαρτίζουν την σημερινή κοινωνία να είναι ντυμένα στην εντέλεια αλλά εάν η εμφάνιση τους βρισκόταν σε απόλυτη αναλογία με τον χαρακτήρα τους τότε θα είχαν παρόμοιο εξωτερικό περίβλημα με αυτό της "Καθημερινότητας".

Τερβισίδου Μαρίνα