Μια ανεκπλήρωτη επιθυμία

Συνεχώς μπαινοβγαίνεις στη ζωή μου

κι αφού μ’ αναστατώσεις φεύγεις πάλι μακριά

απατηλά όνειρα που ματώνουν την ψυχή μου

ψεύτικες υποσχέσεις που στο δρόμο σου σκορπάς

 

Όλο λες πως μ’ αγαπάς και πως μου έχεις αδυναμία

αν όμως είναι έτσι η αγάπη καλύτερα μη μου δίνεις σημασία

Μα πως τα καταφέρνεις κι ένα χαμόγελό μου πάντα κλέβεις

και ξανά στο δικό σου κόσμο με ταξιδεύεις

 

Κοιτώ το βράδυ τα αστέρια μα κανένα δε φωτίζει όπως παλιά

ψεύτικα λόγια που απέπνεαν σιγουριά

ανεκπλήρωτες επιθυμίες χαμένες πια στον ουρανό

τελικά ότι σχετικό με ‘σένα για  ‘μένα παραμένει σκοτεινό 

Τερβισίδου Μαρίνα

Σχολιασμοί

Φώτου

Μπακονίκα