Έρωτας

Κάποτε υπήρξα τυφλός
Γιατί η λάμψη των ματιών σου
Έκλεψε το δικό μου το φως...
Για εσένα έμεινα στο σκοτάδι μοναχός.

Και εκεί που στεκόμουν
Πως τέρας με αποκαλούσες, θυμόμουν...
Αλλά άμα τέρατα ήθελες να δεις,
Στον καθρέπτη των ματιών μου να κοιταχτείς.

Προσπάθησα να εστιάσω στην αλήθεια
Μα μου ξερίζωσες τα μάτια εσύ
Με τα ουτοπικά σου παραμύθια.

Το πρόβλημα είναι ότι κι εσύ ήσουν τυφλή,


Γι' αυτό κείτεσαι τώρα στο πάτωμα νεκρή.

Σκραγκ Αλέξανδρος