Η μάχη μια ψυχής

Κάθε σούρουπο μια τρομερή ψυχομαχία.

Κάθε ψυχομαχία μια απροσδόκητη νυχτιά

Και μέσα στο χάος της νυχτιάς, μόνο εσύ θα βρείς ισορροπία.

Κι εγώ μόνο στα μάτια σου θα βρώ παρηγοριά.

 

Σαν μια παρτίδα σκάκι, ο χρόνος θα περάσει

Θα ακούω διάφορες φωνές για σένα να μιλούν

Θα αναρωτιέμαι « Μπορεί κανείς το παρελθόν να ξεπεράσει?»

Ποιός ξέρει... ίσως μπορούν εκείνοι που με ευλάβια τον ουρανό κοιτούν.

 

Μα όταν η σιωπή και η απουσία σου με απόγνωση γεμίζουν την καρδία μου

Τις κρύες εκείνες νύχτες που του ανέμου θύραμα, αλόβητο, θα γίνομαι εγώ

Αλίμονο! Πόσο άδεια θα νιώθω μέσα στην ασφυκτικά γεμάτη κάμαρα μου

Και η ανάγκη για επιβίωση, που το μυαλό επιβάλει, θα γίνεται ο μόνος λόγος για να ζω.

Παπαλέξη Ευθυμία

Σχολιασμοί

Μπακονίκα