Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη

Φέρνει ο κόσμος τον χαμό και μέσα μένει

Ανοίγουν την τηλεόραση και βλέπουνε ειδήσεις

Με τόσα ψέματα που λένε σου ΄ρχεται να βρίσεις

Μιλάνε για αρρώστιες, μιλάνε για οικονομικά προβλήματα

Αν όντως ίσχυαν όλα αυτά, δε θα ΄γραφα σήμερα ποιήματα

Θα ήμουν σε κατάθλιψη, δε θα ΄χα τι να φάω

Και λόγω των ασθενειών θα ΄πρεπε να πονάω

Βλέπω όμως με τα μάτια μου, όταν βγαίνω έξω,

Κόσμο πολύ χαρούμενο και μου ΄ρχεται να παίξω

Κι αυτό που ξέρω είναι μια φορά

Πως ο ίδιος ο άνθρωπος προκαλεί όλη αυτή τη συμφορά

Τώρα που το θυμήθηκα θα πω και κάτι ακόμα

Κλείστε την τηλεόραση και ράψτε τους το στόμα.

Μητρούση Σοφία