Σχολιασμός για ''Ιστορίες του δρόμου''

Τρεις γραμμές σαν πρόλογος που καταφέρνουν να δώσουν όχι μόνο πληροφορίες βασικές για το υπόλοιπο ανάγνωσμα, μα να ξυπνήσουν και το ενδιαφέρον. Γραφή λιτή, κοφτή, χωρίς περιττολογίες, θίγει κατευθείαν το θέμα για το οποίο γράφει χρησιμοποιώντας πολύ έντεχνα το γραπτό λόγο. Αποσιωποιητικά που εξηγούν αντί να αφήνουν ερωτηματικά, ένα απλό "αν" που δικαιολογεί τις υπόλοιπες ενέργειες, κόμματα που στη σωστή θέση δεν αφήνουν περιθώρια για περιττές επεξηγήσεις.

Είναι φανερό από τις τρεις πρώτες γραμμές ότι ο Γιώργος έχει το χάρισμα της έκφρασης που σε αγγίζει χωρίς να σε κουράζει, που σου ξυπνάει το ενδιαφέρον χωρίς να σε αναλώνει και, καίρια θίγει αλήθειες γύρω μας. Ο Γιώργος είναι παρατηρητής! Όσα για άλλους περνούν σαν καθημερινά και ασήμαντα, καμιά φορά αστεία, διεισδύει με τόλμη και προσπαθεί να εξηγήσει. Σπάνια ευαισθησία ενός παιδιού, ευαισθησία που ώριμοι ενήλικες έχουν αποβάλει ή δεν είχαν ποτέ.

Ωριμότητα, ευαισθησία, ικανότητα έκφρασης με λιτό, μεστό τρόπο που δεν κουράζει, και κατανόηση της ανθρώπινης ψυχής. Και η τελευταία πρόταση, ένας προβληματισμός που σε αναγκάζει να σκεφτείς βαθύτερα. Η γραφή του Γιώργου με έχει συνεπάρει γιατί εκφράζει τόσα πολλά σε ένα μικρό κείμενο που όμως έχει εισαγωγή, θέμα και επίλογο.

Είμαι σίγουρη πως ο Γιώργος θα διαπρέψει στη ζωή του, σε ότι επιλέξει, γιατί από τόσο νεαρή ηλικία ξέρει να δίνει σπουδαιότητα στην "ουσία" και όχι σε ότι την περιβάλλει. Με θαυμασμό σε έναν νεαρό παρατηρητή της ζωής,


Μανιάτη Νικόλ - Άννα