Τα καλύτερα μου Χριστούγεννα

Οι γιορτές των Χριστουγέννων είναι η αγαπημένη μου περίοδος του χρόνου. Πρώτ’ απ’ όλα οι δρόμοι είναι στολισμένοι και το κλίμα  που επικρατεί είναι πολύ ευχάριστο. Δεύτερον τους ανθρώπους τούς πιάνει συμπόνια για εμάς τους φτωχούς που ζούμε στον δρόμο και όλο και δίνουν κάτι φαγώσιμο. Επίσης τα παιδιά, που τα συμπαθώ πολύ και με συμπαθούν κι αυτά, δεν έχουν σχολείο και έτσι μπορώ να περάσω λίγο χρόνο μαζί τους παίζοντας.

Έτσι και φέτος που πλησιάζουν τα Χριστούγεννα νιώθω πολύ χαρούμενος, παρόλο που το χιόνι και ο παγετός με κρυώνουν και θα ήθελα να βρίσκομαι σε ένα ζεστό σπίτι. Την παραμονή λοιπόν, όπως περνούσα έξω από ένα σχολείο που είχε διοργανώσει γιορτινό παζάρι, ένας κύριος με άρπαξε και μου είπε:

-Από πού ξέφυγες εσύ;

Με έβαλε σε μια αίθουσα, όπου οι άνθρωποι περνούσαν, μου 


έριχναν μια ματιά και με ένα βιαστικό σχόλιο «Τι χαριτωμένος» γυρνούσαν την πλάτη τους και έφευγαν.

Το παζάρι τελείωνε και ο κύριος που με οδήγησε εκεί φαινόταν στενοχωρημένος που δεν είχε βρεθεί κάποιος να με «υιοθετήσει». Προσωπικά δεν ήξερα πώς έπρεπε να αντιδράσω για την πώληση μου, γιατί μια ανάλογη εξέλιξη μπορεί να είχε θετικά, αλλά και αρνητικά αποτελέσματα. Σκέφτηκα πως ίσως να μην μου φέρονταν καλά τα αφεντικά μου και να ήταν καλύτερα να περάσω και αυτές τις γιορτές -όπως συνήθως- στους δρόμους. 

Όταν τελικά το παζάρι έλαβε τέλος και ο κόσμος άρχισε να φεύγει, χάρηκα μήπως και ανακτήσω την ελευθερία μου. Ο κύριος που με άρπαξε με κοιτούσε προβληματισμένος.

-Τι θα κάνω με σένα; αναρωτιόταν.

Το πρόσωπο του φωτίστηκε ξαφνικά και μου είπε:

-Το βρήκα! Θα σε πάω στον γιο μου, σίγουρα θα του αρέσεις!  

Ο τρόμος μου εξαφανίστηκε, καθώς η ιδέα μού φάνηκε αρκετά καλή. Με πήγε στο σπίτι του, όπου μου γνώρισε το παιδί του. Αυτός με αγκάλιαζε και μου έκανε παιχνίδια. Μου έδωσε φαΐ και με περιποιήθηκε άψογα.

«Θα σε ονομάσω «Μπαπ»» μου είπε, και θα είσαι ο πιστός μου φίλος.»

Ονομαζόμουν ήδη «Αλήτης», αλλά το καινούριο μου όνομα δεν με πείραξε καθόλου. Ήμουν τόσο ευτυχισμένος! Τα Χριστούγεννα που ακολούθησαν ήταν τα καλύτερα που πέρασα μέχρι τότε. Σηματοδοτούσαν μια νέα αρχή! Ήμουν πια σκύλος με σπίτι!


Μακρυγιαννάκης Μάνος