Φόβοι

Είναι η θηλιά γύρω από τον λαιμό,
Είναι το σκοινί,
Είναι η καρέκλα που κλωτσάς,
Είναι η στιγμή
Που καταλαβαίνεις το σφάλμα.
Είναι η λάμψη
στο βλέμμα που αργά σβήνει.

Και εγώ φοβάμαι.
Μήπως απλώσω το χέρι
και δε βρω σωτηρία.
Μήπως αναζητήσω αγάπη
Και βρω μόνο γυρισμένες πλάτες.
Μήπως η νύχτα αυτή δεν τελειώσει ποτέ.
Μήπως η μέρα που ξημερώνει
Είναι ίδια με τη χθεσινή.

Γεμιντζή Ελένη