Ανθρώπων ΄Εργα

Υπάρχουν όνειρα παλιά,
πείσματα κρυμμένα.
Υπάρχουν άνθρωποι χωρίς λαλιά,
με συναισθήματα κλεμμένα.

Ζούμε σε εικόνες χωρίς χρώμα
στεγνές και απρόσωπες οι λέξεις
παρουσιάζομαι σαν ένα πτώμα
και εσύ ακόμα θέλεις να παίξειs.


Δρόμοι στενοί, άνθρωποι βιαστικοί 
ατμόσφαιρα και ρυθμοί εκρηκτικοί
πρόσωπα δειλά ρίχνουν τρομαγμένες ματιές
και όλοι μας είμαστε τόσο «ανοικτοί» σε χαριστικές βολές…

Δημητριάδου Κατερίνα