Σχολιασμός για "Ελένη"

Ένα πολύ συγκροτημένο κείμενο μέσα από το οποίο παρουσιάζεται μια ιστορία από αυτές που θυμίζουν πως η ζωή πολλές φορές μοιάζει με μυθιστόρημα ή ίσως μια κακοστημένη φάρσα. Μέσα από τον στρωτό λόγο της Αναστασίας Κούνιο και της Δήμητρας Ζαφειρίδου παρακολουθούμε με κινηματογραφική ματιά τη ζωή της Ελένης που κάποτε έφερε το όνομα Ρεβέκκα.

Πολλά τα ερωτήματα που ζητούν απάντηση. Τι γίνεται όταν μίσος και αγάπη συγκρούονται, πώς αντιμετωπίζονται οι παλιές προκαταλήψεις, είναι διατεθειμένος κανείς να κάνει μια καινούργια αρχή, τι ρόλο παίζει η μόρφωση στο θέμα της υγιούς ψηλάφισης της ζωής; Αλλά ακόμη και το αν οι θυσίες που κάνουμε για κάποιον, είναι δούναι χωρίς λαβείν ή ενδόμυχα περιμένουμε να εισπράξουμε κάποια στιγμή τα εύσημα;

Οι δύο δημιουργοί του κειμένου παρουσιάζουν μία πραγματικότητα που πάντα θα προβληματίζει, καταστάσεις από τις οποίες κανείς δεν ξεφεύγει αν δεν αποφασίσει να αντιμετωπίσει τις φοβίες, τις προκαταλήψεις, τους εφιάλτες του.

Μέσα από αυτή τη σύντομη καταγραφή, η αγάπη και η ανθρωπιά θριαμβεύουν, έστω και με κάποιες υποχωρήσεις.

Αναστασία και Δήμητρα, τα συγχαρητήριά μου για τον μεστό και σωστό σας λόγο, όπως και για τον τρόπο που δώσατε το κείμενό σας ώστε να αγγίξει και να προβληματίσει χωρίς ίχνος διδακτισμού και διάθεσης πατροναρίσματος.

Αμανατίδου Ευριδίκη

Πλοήγηση

Αρχή σελίδας

Πρωτότυπο κείμενo: Ζαφειρίδου - Kούνιο

Κείμενα Αμανατίδου