Τα μάτια σου, η ψυχή σου...

Κοιτώ βαθειά στα γαλανά σου μάτια,

και αντικρίζω μια θάλασσα,

θάλασσα άγρια με κύμα τρανό,

έτοιμη να εκραγεί απο λεπτό προς λεπτό.


Κοιτώ βαθειά στα πορφυρά σου μάτια,

και αντικρίζω ένα ηφαίστειο,

η λάβα βράζει συνεχώς,

ετοιμάζεται να γίνει μεγάλος σεισμός.


Κοιτώ βαθειά στα πράσινα σου μάτια,

και αντικρίζω γαλήνη και ηρεμία,

η θάλασσα λάδια,

στο μαύρο σκοτάδι.

Κοιτάζω μες στα μάτια σου,


και βλέπω την ψυχή σου,

και τα μάτια σου γίνονται,

οι πύλες του παραδείσου.

Δημήτρης Αλεξιάδης